onderdeel van deKunstClub.nl


Suiker stoken

Ook voor dit soort werk gebruiken we bij voorkeur een grove rakuklei of zilver­zand­klei. De fijnere klei­soorten zijn slecht bestand tegen de snelle tempe­ratuur­wisselingen die in­herent zijn aan deze stookmethode.

We hebben een eigen methode ont­wikkeld, die (in tegenstelling tot bijvoor­beeld “black firing”) totaal niet milieu­belastend is en die een perfecte diepe zwarting geeft. We kwasten één of twee lagen van een verzadigde suikerop­lossing als medium op de keramiek. Een goed alternatief is het gedurende 10 minuten onderdompelen van het werk in een verzadigde suikeroplossing. De suiker dringt diep in het werk, zodat de zwarting – ook van witte klei – diep gaat (meestal door-en-door). Bij het stoken in een gesloten stalen blik (“saggar”) ontsnapt er geen spoortje hinderlijke rook of gas.

Het werk wordt in het blik op een laagje zaagsel geplaatst en we wikkelen elk werkstuk losjes in wat stroken kranten­papier. Verder gooien we er een handje snippers kleurig bedrukte reclamefolder bij. In het blik prikken we met een spijker een klein gaatje (anders ploft het open bij het stoken). We stoken in de raku-oven of in een electro-oven snel tot 800 ºC en kunnen desgewenst snel afkoelen.

Het gezwarte werk behandelen we na met eigengemaakte was.

Er zijn voor de suiker alternatieve oplossingen denkbaar. We onderzochten zout, soda, dubbelkoolzure soda en borax maar sui­ker is verreweg het betrouwbaarst en onschuldigst en geeft ook nog eens de diepste glans en zwarting.