onderdeel van deKunstClub.nl


Waterglas

Waterglas (natriumsilicaat) is bekend uit de giet­kleibereiding. Maar wij gebruiken het in dit geval anders. Namelijk in een dunne laag aange¬≠bracht, direct op een nog niet leerhard gedroogd object in klei.

Eerst wordt het waterglas-laagje geforceerd gedroogd. Dan wordt het object flink gedeformeerd. De door het waterglas ver­harde buitenlaag kan de deformatie niet volgen. Hij breekt dan in een fraai regelmatig en beheersbaar scheurenpatroon.

Na stoken geeft de waterglas een zijdeachtig glazuur­achtig huidje. De structuren zijn mooi van uiterlijk en dus decoratief.

Een tweede variant van deze techniek gebruikt een mengsel van waterglas met een gekleurde slib. In de scheuren zie je de kleur van de grondklei; op het oppervlak de kleur van de slib.

De gebroken en gescheurde kleioppervlakken van deze techniek lenen zich uitermate goed voor obvara-stoken en/of ijzerchloride stoken.